Witamina D to grupa związków chemicznych o podobnej budowie, pełniących istotne funkcje w organizmie człowieka.
W praktyce medycznej najczęściej stosuje się witaminę D3 ze względu na jej wyższą skuteczność w podnoszeniu i utrzymywaniu odpowiedniego poziomu witaminy D w organizmie.
Witamina D4, D5, D6, D7, D8, D9 i D10 to terminy używane w literaturze naukowej, ale nie są one oficjalnie uznawane za witaminy w konwencjonalnym sensie. Oto krótkie opisy:
Witamina D4 – jest to sterol, który występuje w niektórych roślinach, jednak jej znaczenie biologiczne nie zostało jeszcze dokładnie określone
Witamina D5 – jest to również sterol, który może występować w niektórych roślinach, ale jej rola w organizmach ludzi nie jest wystarczająco zbadana
Witamina D6 – związek, który może pochodzić z roślin, ale jej funkcje w organizmach ludzi nie zostały szeroko potwierdzone
Witamina D7 – jest to związek chemiczny, który jest eksperymentalnie badany, ale nie pełni jeszcze żadnej określonej roli w ludzkim organizmie.
Witamina D8 – posiada działanie zbliżone do witaminy D3, lecz jej występowanie i funkcje w organizmach ludzi są nadal w fazie badań.
Witamina D9 – znana jako kwas panthenowy, jest związkiem, który wspiera metabolizm, ale nie jest uznawana za witaminę D
Witamina D10 – zawiera grupę steroidów, które mają potencjalne właściwości terapeutyczne, lecz ich znaczenie w organizmach ludzi nie zostało jeszcze w pełni określone.
Wszystkie te związki są badane, ale nie mają jeszcze powszechnie uznanej roli w zdrowiu ludzi.
Co ciekawe – nie ma związku chemicznego pod nazwą witamina D1, choć w 1931 r. odkryto mieszaninę związków zawierających ergokalcyferol (wit. D2) oraz lumisterol (substancja powstająca w skórze pod wpływem dzialania promieni UV, będąca nieaktywną formą witaminy D). Mieszaninę tą nazwano witaminą D1, choć nazwa ta nie przyjęła się i szybko wyszła z użycia.
